Omdat we al gelezen hadden dat het vrij druk was op het Ijssculpturenfestival, wilden we rond vijf uur gaan. Het achterliggend idee was dat de meeste mensen overdag het festival bezoeken en tegen de avond naar huis gaan.
We hadden ons warm ingeduffeld en moesten nog snel langs de kassa passeren om een kinderticket te kopen voor ons zoontje.
Vervolgens zijn we maar vlug gaan aanschuiven in de wachtrij, in de gietende regen.
Gelukkig ging het vrij goed vooruit en na twintig minuten konden we onze vrijkaarten gebruiken om de ijswereld van Disney binnen te treden. Nu ja, binnentreden is een ruim woord, het was eerder binnenschuifelen want het was aanschuiven geblazen.
De medewerkers van het Ijssculpturenfestival manen je voortdurend aan om sneller door te gaan. Dit samen met de (te) vele bezoekers maakt het bezoek niet aangenaam.
Na enige tijd van geduldig aanschuiven bereikten we de eerste ijssculpturen van dichtbij. Ik moet toegeven: het is wel indrukwekkend, de wereld van Walt Disney in mooi glanzend ijs. Door de gekleurde spots krijg je mooie kleurspelingen in het ijs iets dat alles nog sprookjesachtiger maakt.
Eigenlijk was het (in het begin van ons bezoek)veel te druk om optimaal te kunnen genieten van alle Disney ijspracht en om de beelden in hun volledigheid te kunnen aanschouwen. Mensen kruipen voor, terwijl je rustig staat aan te schuiven om (te proberen) een foto te maken. Het was bijna onbegonnen werk om enkele foto's gemaakt te krijgen.
Gelukkig werd het laatste uur voor sluitingstijd (19 uur) merkbaar kalmer en lukte het ook beter om hier en daar een foto te schieten.
Het was echter jammer om te zien hoeveel ijsbeelden er beschadigd waren! Bij sommige beelden was er een arm, vinger of hand afgebroken. Eigenlijk is dit niet verwonderlijk als je ziet hoe sommige mensen met de ijsbeelden omgaan. Het is begrijpelijk dat je met je favoriete Disneyfiguur op de foto wil staan. Maar sommigen storen zich nergens aan en gaan lustig aan een ijsarm hangen! Het is dan begrijpelijk dat er vroeg of laat iets afbreekt.
Dat de beelden van ijs zijn besef je vrij snel; want het is binnen koud, ijskoud.
Natuurlijk werd de factor koud bij mij extra benadrukt door het feit dat ik mijn handschoenen in de motorhome had gelaten. Ach ja, met handschoenen aan kan je niet zo goed foto's nemen, dus hadden we die handschoenen niet nodig... dacht ik. Na een half uurtje bij min 6 begon mijn rechterpink al te protesteren tegen de vriestemperatuur en tegen de tijd dat we rond waren had ik het gevoel dat ik mijn fototoestel de eerste uren niet meer uit mijn bevroren vingers ging loskrijgen. (Over de koude toestand van mijn voeten wil ik het dan nog niet hebben.)
Een trieste afscheidsgroet van onze vriend Mickey, hij moet het in Brugge met maar een oor stellen, de andere is gesneuveld...
Als je dan, na je bezoek aan het IJssculpturenfestival, terug in de normale wereld stapt kan je, lekker warm, in de nostalgische spiegeltent een heerlijke warme choco gaan drinken en geloof me: lekker, zalig warm was die choco!
We hebben geen spijt dat we zijn gegaan.
Het Ijssculpturenfestival zelf was de moeite waard (kan ook moeilijk anders met Disney als thema), maar naar onze mening loopt de organisatie wat mank: misschien teveel bezoekers op een te kleine oppervlakte en de beelden beter afschermen van de bezoekers(handen)?
Al bij al, wij zijn heel blij dat we zijn kunnen gaan.
Dank je Filip!!!
Veranderd door Dips, 31 december 2011 - 01:42
